Het trouwservies

3 feb, 2018 Onderdeel van besprekingen

Bespreking door Schrijver in Frankrijk

De gedichten die Benno Barnard heeft verzameld in zijn nieuwste bundel Het trouwservies zijn zeldzaam betoverend. De Fransen hebben er een beter woord voor: envoûtant. Benno Barnard is anglofiel, ik zoek een passend Engels woord, ik kies voor absorbing. En toch hebben ze niets romantisch, niets etherisch. Belangrijk zijn de thema’s van onze herkomst en ons verschiet, en van de schakel die je zelf bent in de voortgang der dingen – met je hart en je pik. Is deze voortgang niets anders dan darwinistisch causaal verband in een onverschillige kosmos? Weten de dieren – hazen, honden, schildpadden, vlinders – dingen die wij niet weten? Misschien. Maar weten zij wat het is om van een vrouw te houden? Alles van haar? Dat ze maar hoeft te glimlachen en – ja, ook het trouwservies breekt…

Om een idee te krijgen, ziehier een paar mooie verzen:

 

Er kwam een storm op ons af toen ik vader

zou worden: het was een wolk van een junidag

en de benauwde verloskamer zag

 

hem uit je plakkerige schoot tevoorschijn komen.

Gebakken van een soort vochtig mensendeeg

was hij nog wit; hij schreeuwde zijn longen leeg

 

tegen het steriele ziekenhuis, de felle

lampen, de kalkwitte jassen, de schelle

stemmen, tot hij in jouw armen net als ik bedaarde

 

 

Benno Barnard is een gerenommeerde dichter, essayist, toneelschrijver en vertaler. Hij ontving meerdere belangrijke litteraire prijzen. Zijn meest recente werken zijn Dagboek van een landjonker (Atlas-Contact 2013) en Mijn gedichtenschrift, beschouwingen over poëzie (Atlas-Contact 2015). De dichtbundel Trouwservies verscheen einde vorig jaar.

 

 

 

Reageer