Milord

10 okt, 2019 Onderdeel van paysages | 1 Reactie»

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

Geen stad in Frankrijk waar niet een café, bistro, brasserie, restaurant of nachtclub te vinden is met de naam ‘Le Milord’. Ik heb me altijd afgevraagd waarom. Je hebt natuurlijk de bekende chanson van Edith Piaf uit 1959: ‘Allez venez milord…’ Toen het jaar daarop Corry Brokken een Nederlandse versie zong, veroorzaakte dat een schandaal. Een prostituée die een milord wil troosten – een prostituée! Afijn dit terzijde. Ik denk dat de fascinatie van Fransen voor Engelse lords van vroeger datum is. In de zeventiende en de achttiende eeuw was een reis door het Europese continent, en dus ook door Frankrijk, vast bestanddeel van de opvoeding van de zonen van de Engelse aristocratie. En deze aristocratie was puissant rijk. Aan deze traditie werd ook in de negentiende eeuw nog vastgehouden, en omdat toen in Frankrijk de inheemse adel flink aan rijkdom en invloed had ingeboet – daar hadden de revolutie en de guillotine voor gezorgd – maakte de luxe die de Engelse lords op hun ‘continental journey’ ten toon spreidden des te meer indruk. Van Engelsen wordt vaak gezegd dat waar ze zich op de wereld ook mogen bevinden, ze het liefst elkaar opzoeken, en zich maar nauwelijks voor de plaatselijke bevolking, hun zeden en gebruiken, interesseren. Dit klopt niet waar het Lord Frederick Hamilton betreft. Niemand heeft beter de mentaliteit van de Zuid-Fransen onder woorden gebracht. Lees verder »

Terras aan de Pont d’Espagne

1 okt, 2019 Onderdeel van poésies | Geen reacties »

Paul Gellings is dichter, schrijver en vertaler. Zijn oeuvre is indrukwekkend. Bij Arbeiderspers kwamen enkele van zijn gedichtenbundels uit. Zijn romans zijn onder andere Witte paarden (2001), De zomer van Icarus (2010), Verbrande schepen (2011), Augustusland (2013), De jacht op de klaproos (2016) en De wereld als leugen (2018). In 2014 is van hem een roman in het Frans in het licht gebracht: Amsterdam Quartier Sud (Ed. Pierre Guillaume de Roux). Paul Gellings is door het Franse ministerie van Cultuur onderscheiden voor de manier waarop hij al sinds bijna veertig jaar de Franse taal en cultuur onder de aandacht brengt. Lees verder »

Météo

24 sep, 2019 Onderdeel van poésies | Geen reacties »

Ineke Holzhaus brengt een groot deel van het jaar door in de Berry. Ze is schrijver en theatermaker, acteerde, schreef en regisseerde bij diverse theatergezelschappen, maakte hoorspel voor radio en de HoorSpelFabriek en publiceert gedichten. In 2008 debuteerde ze met de dichtbundel Hond in Pompeï. In 2011 verscheen de bundel Waar je was, en in 2015 Bovengronds. Haar bundel Blijven en weggaan kwam in december 2016 uit. De cyclus De tuin van Nolde die daarin voorkomt werd bekroond met de Hofvijverpoëzieprijs. In oktober 2018 verscheen bij Ambo/Anthos haar eerste roman: Geef mijn vader. Lees verder »

Schrijver na Frankrijk

20 sep, 2019 Onderdeel van proses | Geen reacties »

Column door Michael Berg

Ooit hadden mijn vrouw en ik twee huizen. Een in Nederland en een in Frankrijk. Een ‘fermette’ in de Creuse. Weinig huis, veel schuren en vooral heel veel grond. Anna en ik brachten er jarenlang onze vakanties door. Iedere keer knapten we het huis een beetje op. Een nieuw dak, gevoegde muren, ramen met dubbel glas, nieuwe luiken, een design houtkachel die het hele huis verwarmde. Zo werd het een echt huis.

‘Wil je niet nog ooit een boek schrijven?’ vroeg Anna op een dag.

Ik knikte. Een boek schrijven stond inderdaad nog op mijn bucketlijst.

‘Dan gaan we weg uit Nederland,’ zei ze, ‘en gaan we in Frankrijk wonen.’ Lees verder »

Johnny

19 sep, 2019 Onderdeel van proses | Geen reacties »

Column door Michiel Hendryckx

Amper twee jaar na zijn dood hebben de Fransen nog altijd niet genoeg van Johnny Hallyday. Een paar weken geleden werd in Toulouse een plein naar hem genoemd. Over enkele maanden volgt Marseille met een laan en in het warenhuis in Verdun tel ik elf recent uitgegeven boeken over het fenomeen. Het succes van de zanger is al mijn leven lang een raadsel. Lees verder »