N7

16 aug, 2017 Onderdeel van paysages | Geen reacties »

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

Iemand vertelde me dat hij laatst mijn naam was tegengekomen. Ik denken: Fijn, hij zag een boek van me staan – of liggen (dat is nog beter) – in een boekhandel. Nee – nee, dat was het niet. O, wat dan wel? De persoon wist het zich zo gauw niet te herinneren. Hij kwam er de volgende ochtend op terug, de nacht had raad gebracht: het was in een klein, geïmproviseerd museum aan de kant de weg. Ergens tussen Montélimar en Orange. Een museum met allerlei objecten en foto’s die betrekking hebben op een befaamde nationale route, de Nationale 7. Hè? – zeg ik, en ook: Kom, wat doet mijn naam dààr nou? En toen ging ook mij opeens een licht op. Maar natuurlijk! Ik had op verzoek van een van de beheerders van dat museum een tekst met uitleg in het Nederlands vertaald. Een kennis, Francis. Ik was de enige Nederlander die hij kende, vandaar zijn verzoek. Alles op vrijwillige basis, het grappige museum bestaat dankzij de onbaatzuchtige inzet van hobbyisten. Van mij had mijn naam niet onder de Nederlandse uitleg hoeven staan, Francis dacht daar anders over. En sindsdien komen Nederlandssprekende bezoekers van het museum hem tegen. Zo gek, opeens jouw naam daar te zien staan, op het houten bordje dat je bij binnenkomst wordt aangereikt met daarop de documentatie! Zo onverwacht! Lees verder »

Geef mij maar het zuiden, geef mij maar Parijs

12 aug, 2017 Onderdeel van proses | Geen reacties »

Column (in briefvorm) door Peter Hagtingius en Julia Fortuin

Dag Julia,

Beetje vol te houden in de hoogovens-hitte die volgens BFMTV jouw Parijs teistert? En dat dan in die overbevolkte partytent, het lijkt me een combi die een explosiegevaar impliceert waar je geen terrorist voor nodig hebt. Zodra het koel helder hoofd ten offer valt aan de guillotine van de ‘koperen ploert’ is ’t vaak hommeles. Al helemaal natuurlijk in zo’n ademloos gebied als het jouwe dat wij in het zuiden tot het hoge noorden van het thermo-ondergoed rekenen en waar iedereen al in de war raakt zodra het kwik per ongeluk een keertje 20 graden plus aantikt. Wij vinden het dan vrij fris. Beneden de 30 graden kennen we het begrip chaleur niet. Ik ben niet zo van ‘het klimaat’, maar ik geloof wel dat de thermometer – maar dan over een paar eeuwen gerekend – het denken en doen van onze diersoort bepaalt. Lees verder »

Waar zit je?

28 jul, 2017 Onderdeel van proses | Geen reacties »

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

« Waar zit je ? »

De stem van mijn grootvader, indringend, precies, netjes – een beetje draaien met de a’s, Leids: Leie…

“Waar zit je?”

Opa’s stem verraadt een vrolijke kameraderie. Zo buig je je stem wanneer je, ontheemde en een beetje pionier in een ander land, opeens wordt verrast door een teken van leven van een oude bekende die zich ook in den vreemde heeft gewaagd. Ja, ik hoor het hem nog zeggen. Hij had een neef van ons aan de telefoon die ergens in de bergen ‘zat’, en die hem een bezoekje wilde brengen. Lees verder »

Twee keer

12 jul, 2017 Onderdeel van poésies | Geen reacties »

Wim Coster is historicus en auteur van historische non-fictie. Zijn meest recente werk De barones en de dominee, een verboden liefde in de 19e eeuw (Balans, 2016) speelt zich gedeeltelijk af in Zuid-Frankrijk. Ook schrijft hij gedichten. Het onderstaande gedicht is een primeur. Voor meer informatie over Wim Coster, zie zijn schrijversblog.
Lees verder »

Logistics

5 jul, 2017 Onderdeel van paysages | Geen reacties »

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

Nog hoor ik het ze zeggen: “Wat is dat toch voor lelijk woord?” We zitten in de groene Megane, ik op de achterbank, als toen ik een kind was. Of is het in mijn Clio, met mijn moeder voorin en mijn vader achter (of andersom)? File op de snelweg. Voor ons, in de hoogte, het logo van een transportbedrijf en het woord ‘logistics’. “Logistics, je komt dat woord opeens overal tegen.” Mijn moeder laat dat ‘stics’ nog eens over haar tong rollen, en trekt daarbij een vies gezicht. Ze eindigt met: “Bah!” Mijn vader wil weten wat het zijn, logistics. Het moet zo halverwege de jaren negentig zijn geweest, toen was dat woord inderdaad nogal nieuwbakken. Ik had een vaag idee. Ik verbeeldde me dat vrachtwagens met dat rare woord logistics erop computerspullen vervoerden: zachte schijven, inktpatronen, dat soort dingen. Wanneer vrachtwagens naast het logo waarmee ze te koop lopen – of liever gezegd rijden – andere gegevens op hun laadbakken hebben staan, dan verwijzen deze toch normaal gesproken naar wat ze vervoeren? Nee, niet fishsticks – logistics. Lees verder »