Se Canto

16 aug, 2016 Onderdeel van paysages | Geen reacties »

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

Tussen de rotswanden is een donkergrijs zeil opgehangen, laag, soms bijna bij de voet van de bergen. Dat je je afvraagt: zijn de bergen er nog wel? De wolken die zich lui en zwaar samenballen oefenen van boven druk op uit op dit zeil – dusdanig dat hoog in de hoogte hun substantie hier en daar uiteenscheurt en blauwe plekken vrijlaat. De heuvel achter het stadje Viella laten ze vrij, er ligt een geel vierkant op uitgespreid: een zonneplek. Toch is de weg nat, af en toe rijden we door een doorzichtig scherm van hele fijne motregen. Op weg naar een openluchtconcert. Wat gaat het weer doen? En als het echt gaat regenen? Nee, we hadden geluk. Het bleef de hele avond alleen maar zwaarbewolkt, tamelijk fris, en net zo droog als een handdoek die je na het zwembad maar één keer hebt gebruikt. Het concert van Nadau kon daarom, als aangekondigd, en zoals elke zomer, in de buitenlucht, op het plein van Viella plaatsvinden. Lees verder »

St Etienne

2 aug, 2016 Onderdeel van proses | Geen reacties »

Column door Wim Coster

Terwijl we op het balkon zitten van ons tijdelijk huis in een klein, afgelegen dorpje in de Provence, niet ver van St. Etienne les Orgues, horen we beneden wild geschreeuw, geren, gedoe en amechtig gehijg. Verschrikt kijken we op. Wat gebeurt daar? We horen de angstige schreeuw van een beest, gevolgd of voorafgegaan door een klap, vermoeden wij, en dan niets meer. Alleen het gehaaste praten en schreeuwen van twee of drie mannen. We gaan naar binnen, willen niets meer horen. We weten het zeker: Raymond Poulidor is gesneuveld. ‘PouPou’ de geit dus, die we dagelijks ergens ver weg tussen de bomen konden traceren, via het belletje dat om zijn nek moet hebben gehangen. Onze oude vriend op afstand, die we nooit hebben gezien en van wie we verder nooit enig herkenbaar geluid hebben vernomen, maar die van ons wel een naam en een gedachte leeftijd heeft gekregen, moet slachtoffer zijn geworden van het in onze ogen soms barbaarse leven op het platteland. Lees verder »

Een veertiende juli

19 jul, 2016 Onderdeel van proses | Geen reacties »

Column door Renée Vonk

En dan kom je nietsvermoedend thuis, hapje gegeten met vrienden in een afgelegen bergeethuisje, en dan zet je de tv aan voor het laatste nieuws. Ik heb niet meer geslapen vannacht. Nice. 10, 30, 60, 84 doden, 18 kritiek zwaargewonden dus de teller zal nog wel even doorlopen. Een gek met een truck die op de mensenmassa inreed, net na het slotvuurwerk van de nationale feestdag. Die een nationale rouwdag werd.

Ik had een blogje geschreven. Vrolijk, het begon zo: Dat was toch wel een beetje merkwaardige quatorze juillet-ervaring eergisteren. Nog nooit eerder vierde ik de nationale feestdag alvast maar op de 13e, en het had iets heel onlogisch. Maar ja, uit veiligheidsoverwegingen dient het ontstaan van de republiek gespreid gevierd te worden; liever geen uitbundige bals en feux d’artifice op dezelfde avond in de dorpen en gehuchtjes in het achterland, dat kan de lokale prinsemarij niet aan. Dus werd m’n huidige dorp veroordeeld tot een dag te vroeg feesten. Niet dat het er minder uitbundig aan toe ging. Net als in m’n vorige dorp was er…   Lees verder »

Hier viel alles samen

5 jul, 2016 Onderdeel van proses | 1 Reactie»

Column door Ingrid Vander Veken

Een Parisienne à l’accent plat – met een plat accent. Zo noemt ze zichzelf, in tegenstelling tot het zangerige, wat pompeuze accent van de pur sang hoofdstadbewoner. Maar net zo goed in tegenstelling tot het puntige accent van haar adoptiestreek, door het zopas gehouden referendum herdoopt tot Occitanië, verwijzend naar een andere, aloude taal. Niets had haar voorbestemd om hier te belanden. Niet die o zo fijne handjes van haar die totaal ongeschikt lijken voor het pottenbakken. Die bij mij alleen maar dat onvolprezen vers van E.E. Cummings oproepen, nobody, not even the rain, has such small hands. En evenmin haar voorgeschiedenis, studies sociologie en antropologie aan de Sorbonne, haar jonge jaren in het Parijse Quartier Latin waar ze toch wel wat verloren liep. “Maar hoe gaat dat?” zegt ze. “Ik wilde de wereld begrijpen. Ik vond niet dat je hem moest laten zoals hij was. Ik hou ook wel van het intellectuele, van lezen en denken en discussies. Alleen: ik voelde dat er iets ontbrak.” Lees verder »

Zomeravond

25 jun, 2016 Onderdeel van paysages | Geen reacties »

Column door Caspar Visser ‘t Hooft

Ze zijn allemaal naar het spektakel gegaan, beneden, op de grote parking. Op die plek hebben ze een grote halfronde tribune neergezet. Voor de toeschouwers. Vlak onder de oude stadsmuur. Nog een heel gedoe om een plaats voor je auto te vinden, nu de parking voor auto’s verboden is! Ik zie van alle kanten mensen toestromen, ik kijk naar de hemel die boven nog licht is, en leeg. Ik kijk naar de zwaluwen die er doorheen scheren, krijsend, en ik zeg: gaan jullie maar. Ik heb zin om gewoon wat door het stadje te lopen. Om elf uur ben ik weer bij de auto. Lees verder »